به هم ميتازند
لحظات نواختن موسيقي و لحظات ديدن صحنه تئاتر
به هم ميتازند صداي نتهاي ساز و بازي ديالوگهاي تئاتر
به هم ميتازند بر سر تصاحب نياز واقعي من به احساس كردن چيزهاي خوب
و به راستي
اين دو
چه جدا ناشدنيند
صحنه تئاتر و لحظه موسيقي
و تلفيق مكملانه آن دو چه لحظاتي را كه در ذهن من به وجود نمي آورد
و چه مقدار دوست داشتني
و چه مقدار حس برانگيز
.
.
و گاه
به دور از آن دو
من هستم
هستم در لحظتي پوچ
كه شايد نيازش
مه باشد
و
فقط مه
.
.
و اين سه در كنار هم چه عالي و لذتبخشند
حركات مليحي از يك شور هنر تئاتر فرانسوي
همراه با صداي دلنشين نتهاي از هم لغزيده ويلن
و هر دوي آنها در صحنه اي كه به سختي ديده شود
از وجود چيزي به اسم مه
چه ميشد اگر اين سه را در ميان فضاي دره اي تند و خلوت داشتم
تا نماي زيبايي مي پيچيد
در ميان تماشاگراني به نام طبيعت
و همچنين درذهن من
مني كه نفس كشيدن اين چنين لحظه هايي را دوست دارم
حس غريب و البته نحيفي است
كه
شايد هرگز نشود
چنين حسي را حس كردن
This entry was posted on November 24, 2008 at 7:33 am and is filed under private . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed
You can leave a response, or trackback from your own site.
به هم ميتازند
December 15, 2008 at 9:03 am
قبل از هر چيز تاخيرم رو ببخش.باوركن وبلاگ تو يكي از جمله دوست داشتني ترين هاست.وگمان نكن كه نميام و سر نميزنم به خدا ميام حظ مي كنم اما دلم مي خواد با يه ذهن متمركز يه كامنت خوب برات بنويسم و همين وسواس احمقانه ام باعث دلخوري ميشه
اما پست تازه ات حس غريبي داره تلفيق تئاتر كه به اعتقاد من يكي از جمله هنرهاي ناب محسوب ميشه با موسيقي كه دغدغه منه يعني رسيدن به خلسه اي توصيف ناپذير…
دوست دارم ماليخوليايي را كه از تلفيق اين دو در ذهن ايجاد ميشود
!….. دلم مي خواست همه ذهنت را به هنگام تلفيق نتهاي آهنگت باهر پيس نمايشنامه ات سر ميكشيدم اما
December 18, 2008 at 9:26 am
هیچ فرشتهای
نخواهد توانست
تو را
ازعشق سرکش و سوزان من
رهایی بخشد……
آپم دوست هنرمند من..
December 22, 2008 at 5:03 am
سلام دوست خوب من
فوق العاده بود…فوق العاده
ممنون از حس خوبي كه بهم دادي :)